|
 De
Chinese wolhandkrab kwam in 1912 in de Duitse rivier
de Weser terecht, meeliftend met schepen die handel
dreven met China. Wolhandkrabben hebben kenmerkend
veel bruine 'haren' op hun scharen. Het bijzondere
aan deze krab is dat de volwassen dieren in zoet
water leven. Ze trekken naar zee om er te paren en
hun eieren te leggen. Onderweg naar zee laten
wolhandkrabben zich door weinig tegen houden. Soms
steken ze massaal een dijk over, lopen ze de weg, of
nemem ze een sluiproute door een woonwijk. Mensen
kijken raar op als er ineens een groepje krabben
door de tuin loopt.
Kenmerken
|
afmetingen |
rugschild tot 8,5 centimeter breed |
|
kleur |
bruin tot grijsgroen met donker haar op de
poten |
|
leeftijd |
1 tot 5 jaar oud |
|
voedsel |
alleseter, ook dode dieren |
|
vijanden |
weinig, behalve de mens en het verkeer |
|
voortplanting |
geslachtelijk, in zout water |
Verspreiding en habitat
De wolhandkrab komt nu algemeen voor in de
Nederlandse rivieren en getijdengebieden. Je kunt
deze krab in tegenstelling tot andere soorten dus
niet alleen aan het strand tegenkomen, maar ook op
de dijken, in slootjes en zelfs in je tuin wanneer
deze op de route van de krab ligt.
Visserij en de wolhandkrab
Tot enkele jaren geleden werd de Chinese wolhandkrab
als plaag gezien. Wolhandkrabben graven holen in
dijken, vernielen visnetten en verstoren
diergemeenschappen in zoet water. Sinds het echter
zo slecht gaat met de paling, is het vangen van deze
krab voor sommige Nederlandse vissers een mooie
aanvulling. Het grootste deel van de gevangen
wolhandkrabben wordt naar Italië, Spanje en Tsjechië
geëxporteerd. Veel vissers leveren ook rechtstreeks
aan Chinese restaurants in Nederland. Vooral de in
Nederland wonende Chinezen en Thai eten graag
wolhandkrabben. Zo eindigt een lange tocht naar zee
voor de krab soms bij de plaatselijke Chinees.
Visserijbedrijf Barelds koopt wolhandkrab van
beroepsvissers en verhandelt ze naar Zuid Europa.
|
